wd wp Пошук:

Вінцэнт Валадковіч

.mw-parser-output .ts-wikidata-positions-uppercasefirst a,.mw-parser-output .ts-wikidata-positions-uppercasefirst span.iw{display:inline-block}.mw-parser-output .ts-wikidata-positions-uppercasefirst a::first-letter,.mw-parser-output .ts-wikidata-positions-uppercasefirst span.iw::first-letter{text-transform:capitalize}

У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Валадковіч. Вінцэнт Валадковіч (27 сакавіка 1765 — 1839) — дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія

Паходзіў са шляхецкага роду Валадковічаў герба «Радван». Нарадзіўся ў сям’і Міхала Валадковіча і Кацярыны з Галімскіх. Меў брата Юзафа, які стаў мінскім губернскім маршалкам[1].

Шамбялян (1785), дэпутат Галоўнага Трыбунала ВКЛ (з 1791 па 1792), барысаўскі павятовы маршалак ў 1805—1808 гг., старшыня 1-га Дэпартамента Мінскага галоўнага суда з 1821 года[1].

На 1836 валодаў набытымі маёнткамі Дзекшняны Вілейскага павета (з 1815; 311 душ прыгонных муж. полу), Саламярэвічы (Саламарэчча) і Вейшнарова Мінскага павета (з 1815; 349 душ прыгонных муж. полу), Маркаў Вілейскага павета (з 1819; 115 душ прыгонных муж. полу), Старое Сяло і Краснае Мінскага павета (з 1820; 538 душ прыгонных муж. полу)[1].

Магчыма, той самы, які ўваходзіў у патаемнае таварыства «Асацыяцыя» і падпісаў петыцыю да расійскага цара Паўла І, а ў час вайны 1812 года ўваходзіў спачатку ў Камісію Часовага кіравання Мінскай правінцыі (аддзел паліцыі), потым — у склад адміністрацыйнай камісіі Мінскага дэпартамента, дзе быў сябрам аддзела паліцыі. У 1820 г. — падкаморы вілейскі[2].

Член масонскай ложы «Паўночная паходня» і ніжэйшага капітула «Святыні Спакою»[2].

Партрэт яго, дзе ён разам з жонкай, намаляваў Я. Дамель. У 1821 годзе выдаткаваў 5 дукатаў мінскай губернатаршы А. Сулістроўскай на кракаўскі помнік Касцюшку[2].

Сям’я

У першым шлюбе з Тэрэзай з Пшаздзецкіх (пам. пасля 1786), дачкой Юзафа Пшаздзецкага, старосты грабоўскага. Тэрэза у першым шлюбе была з Францішкам Ксаверыем Марцінавічам Валадковічам (пам. 1786), суддзёй Мінскага гродскага суда (1775), шамбялянам (1780).

У другім шлюбе з Ядвігай з Тышкевічаў (каля 1782—1864), дачкой Юзафа Тышкевіча, старосты вяляціцкага. Меў дзяцей[2]:

Зноскі

  1. 1 2 3 ВОЛОДКОВИЧ Иосиф (Юзеф) Михайлович // Минские губернаторы, вице-губернаторы и губернские предводители дворянства (1793-1917) : биографический справочник / сост. Ю.Н. Снапковский; редкол.: В.И. Адамушко [и др.]. — Минск: Беларусь, 2016. — 398 с. — ISBN 978-985-01-1200-2.
  2. 1 2 3 4 Швед, В. В. Валадковіч (Валадкевіч) Вінцэнт [Міхайлавіч] // Масоны і ложы на землях Беларусі (канец XVIII — першая чвэрць XIX ст.) : біябібліягр. слоўн.. — Гродна: ГрДУ, 2007. — 275 с. — ISBN 978-985-417-866-0.

Літаратура

Тэмы гэтай старонкі (10):
Катэгорыя·Памерлі ў 1839 годзе
Катэгорыя·Масоны Беларусі
Катэгорыя·Павятовыя маршалкі барысаўскія
Катэгорыя·Нарадзіліся ў 1765 годзе
Катэгорыя·Дэпутаты Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя·Валадковічы
Катэгорыя·Нарадзіліся 27 сакавіка
Катэгорыя·Асобы
Катэгорыя·Вікіпедыя·Артыкулы пра дзяржаўных дзеячаў без ілюстрацый на Вікісховішчы
Катэгорыя·Члены масонскай ложы «Паўночная паходня»